Fauna i flora

W gminie stwierdzono występowanie 472 taksonów roślin naczyniowych. Flora ta nie jest zbyt bogata, w porównaniu z innymi obszarami Pomorza o podobnych rozmiarach, a jest to wynikiem małej różnorodności siedlisk i znacznym ich przekształceniem w wyniku antropopresji. Ze względu na fakt, iż budowa geomorfologiczna gminy jest ukształtowana przez formy będące rezultatem działalności lodowca i jego wód roztopowych, przestrzennie dominują wysoczyzny morenowe, płaskie i faliste, które są wykorzystywane rolniczo, co wpływa jednocześnie na florę opisywanego terenu.

Wśród występujących w gminie gatunków jest szereg taksonów roślin chronionych, eksploatowanych jako surowiec farmaceutyczny. Zasoby tych roślin są niewielkie. Większymi zasobami odznaczają się jedynie: kruszyna, marzanka wonna i porzeczka czarna.

Na terenie gminy stwierdzono występowanie 66 gatunków chronionych, zagrożonych i rzadkich roślin naczyniowych i 1 gatunek chronionych grzybów wielkoowocnikowych.

Wśród stwierdzonych taksonów znajduje się:

  • 12 gatunków roślin objętych ochroną całkowitą:
    • storczyk krwisty
    • storczyk szerokolistny
    • śnieżyczka przebiśnieg
    • bluszcz zwyczajny
    • widłak jałowcowaty
    • grążel żółty
    • grzybienie białe
    • cis pospolity
    • pełnik europejski
    • barwnik pospolity
    • sromotnik bezwstydny
  • 8 gatunków roślin objętych ochroną częściową
  • 11 gatunków, których byt na Pomorzu jest zagrożony
  • 36 gatunków uznanych za rzadkie i interesujące

Stanowisko storczyka krwistego (Orchis incarnata)

Regres chowu bydła w ostatnich latach spowodował wycofanie łąk rdesowo-ostrożeniowych z uprawy i zastępowanie ich przez szereg zbiorowisk ziołoroślowych, turzycowiskowych i szuwarowych, często zdominowanych przez pospolite gatunki nitrofilne. Interesujące zbiorowiska łąkowe utrzymały się jedynie w miejscach zasilanych podziemnymi w podzboczowych strefach dolin, przynajmniej okresowo koszonych lub wypasanych.

W przeszłości w zatorfionych dolinach były dosyć rozległe tereny eksploatacji torfu, teraz są rozpoznawalne jako skupiska zarośli wierzbowych i olszyn.

Siedliska łęgowe zajmują na terenie gminy niewielkie powierzchnie w dolinach mniejszych cieków, zasilanych wodami podziemnymi. Zostały one częściowo zastąpione użytkami zielonymi, częściowo zregenerowały się do interesujących florystycznie łęgów olszowych i jesionowych. Specyfiką doliny Iny są łęgi źródliskowe z dominującą w drzewostanie olszą czarną. Na ich obrzeżu spotykane są zbiorowiska z masowym udziałem pełnika europejskiego. Te kompleksowe układy roślinności są miejscem występowania licznych chronionych i zagrożonych gatunków flory.

Stanowisko pełnika europejskiego (Trollius europeus)

Zbiorniki wodne, cieki i ich brzegi porasta typowa roślinność wodna i błotna. Na terenie gminy dominuje roślinność eutroficzna, nieliczne są fragmenty mezotroficzne. Typowo wykształcona jest roślinność szuwarów i oczeretów nad jeziorem Sierakowskim.

Ze względu na obecność rzadkich gatunków roślin – arcydzięgiel nadbrzeżnego i łączenia blaszkowatego na szczególną uwagę zasługuje roślinność strefy brzegowej rzeki Iny.

Stanowisko arcydzięgiela nadbrzeżnego (archangelica litoralis)

 

Fauna gminy jest stosunkowo słabo zbadana i opisana. Niewiele jest prac o występowaniu i rozmieszczeniu bezkręgowców, a spośród kręgowców jedynie ornitofauna jest stosunkowo dobrze opisana.

Spośród 24 stwierdzonych gatunków ryb i minogów z faunistycznego punktu widzenia na uwagę zasługują: głowacz białopłetwy, pstrąg potokowy, troć i minóg strumieniowy – są to gatunki charakterystyczne dla czystych wód płynących o wartkim prądzie. Gatunki te stwierdzono prawie na całym biegu Reczycy, a także w Inie.

Minóg strumieniowy (Lampetra planeri)

Wśród 10 płazów występujących na terenie gminy większość to gatunki stosunkowo liczne w stabilnych populacjach. Spośród gatunków rzadszych na uwagę zasługują: kumak nizinny, grzebiuszka oraz ropucha zielona. Z gadów stwierdzono występowanie jaszczurki zwinki, jaszczurki żyworodnej, padalca i zaskrońca.

Kumak nizinny (Bombina bombina)

Najlepiej poznaną grupą na wybranym obszarze są ptaki. Spośród 153 gatunków ptaków ponad 120 to gatunki lęgowe lub prawdopodobnie lęgowe. Na szczególną uwagę zasługują gatunki rzadkie, ginące i zagrożone, wśród których najliczniejsze są: ptaki wodne i błotne oraz drapieżne.

Do gatunków ginących należą:

  • bielik
  • kania czarna
  • kania ruda
  • przepiórka
  • derkacz

Bielik (Haliaeetus albicilla)

Na terenie Gminy Suchań występuje co najmniej 37 gatunków ssaków. Spośród dużych ssaków na uwagę zasługują między innymi: jenot, borsuk, wydra oraz dzik, sarna i jeleń. Ciekawą grupę tworzą nietoperze, które są reprezentowane przez co najmniej siedem a prawdopodobnie więcej gatunków.

Obszary chronione

Północno-wschodnią oraz południowo-wschodnią część Gminy Suchań zajmują w dużej mierze obszary o najcenniejszych walorach przyrodniczych i najbardziej reprezentatywnych dla kontynentu ekosystemach, wpisując się tym samym w Europejską Sieć Ekologiczną Natura 2000.

Gmina Suchań  pozostaje tym samym w bezpośrednim sąsiedztwie obszarów chronionych.

Mapa: Suchań na tle Specjalnego Obszaru Chronionego w ramach programu Natura 2000

 

 

Mapa: Suchań na tle Obszaru Specjalnej Ochrony w ramach programu Natura 2000

 

TURYSTYKA

 

Gmina Suchań posiada sprzyjające warunki dla rozwoju różnych form wypoczynku:

–  brak uciążliwego przemysłu

–  wytyczony Szlak Dziedzictwa Historyczno-Przyrodniczego (przechodzący m.in. przez Suchań)

– północno-wschodnia część gminy znajduje się w strefie Obszaru Specjalnej Ochrony w ramach programu Natura 2000 – Ostoja Ińska PLB320008

– południowo-wschodnia część gminy znajduje się w strefie Specjalnego Obszaru Chronionego w ramach programu Natura 2000 – Dolina Iny koło Recza PLH320004.

Dogodne jest połączenie komunikacyjne do atrakcyjnie położonych jezior Wapnica i Sierakowo. Ciekawa krajobrazowo jest dolina rzeki lny. Nad jeziorem Wapnica zlokalizowany jest motel o liczbie 50 miejsc noclegowych, natomiast w Żukowie znajduje się stadnina koni oraz gospodarstwo agroturystyczne. Ciekawa krajobrazowo jest również dolina rzeki lny – rozległa forma geomorfologiczna ze zróżnicowanymi ekosystemami (wodne, łąkowe, torfowiskowe, leśne) oraz dolina Reczycy o dużych walorach krajobrazowych i biocentrycznych.

Jezioro Wapnickie sprzyja rozwojowi rekreacji wodnej

Obecnie istniejąca baza materialna na obszarach wiejskich (a nie wykorzystywana) daje potencjalne możliwości rozwoju turystyki w gminie. Najważniejszym elementem stymulującym jej rozwój to udzielenie wsparcia finansowego ubogiej dziś społeczności wiejskiej w zakresie dostosowania obiektów i obejść wokół posesji do oczekiwanych standardów agroturystyki. Konieczne jest również wyposażenie wsi i gospodarstw w podstawową infrastrukturę techniczną.