Wapnica – (nazwa historyczna: do 1945 r. RAVENSTEIN) położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Suchań.

Położenie geograficzne: miejscowość rozwinięta jest równolegle od zachodniego brzegu Jeziora Wapnica, przecięta szosą nr 10 na wysokości posadowienia średniowiecznego zamku. Tereny wokół wsi lekko pofałdowane, użytkowane jako łąki i pola uprawne. Na cyplu (dawnej wyspie) na jeziorze pozostały ślady średniowiecznego zamku rodu Guntersberg. W odległości ok. 1,5 km na płd. od Wapnicy rozciąga się pas lasów w dolinie rz. Iny.

Układ przestrzenny: układ historyczny wsi przekształcony, dominuje współczesny (po 1945 r.). zachowały się pojedyncze przykłady historycznych zagród. Zabudowa w większości zniszczona lub przebudowana. Wapnica jest największą obszarowo i osadniczo wsią Gminy Suchań.

Komunikacja: główny układ komunikacyjny Wapnicy stanowi droga krajowa nr 10 Szczecin – Piła – Bydgoszcz , droga powiatowa Wapnica – Dobrzany oraz droga powiatowa Wapnica – Robno. Pozostały układ komunikacyjny stanowią ulice, które pełnia funkcję ulic lokalnych i dojazdowych.

Rys historyczny: pierwsza wzmianka z roku 1338. Wieś o słowiańskim rodowodzie. Pod k. XIII w. w miejscu wczesnośredniowiecznego grodu na jeziorze zbudowano zamek. Obsadzono w nim rycerzy z rodu Guntersberg, którzy mieli bronić granicy księstwa zachodniopomorskiego i Nowej Marchii. W 1492 r. wzmiankowana jest wieś z kościołem. W 1582 r. książę pomorski Jan Fryderyk utworzył domenę z zarządem w Szadzku a wieś Wapnicę włączono do dóbr domenalnych. W rejestrze dóbr książęcych z 1628 odnotowano wieś z 55 łanami chłopskimi, 12 zagrodnikami, 2 karczmarzami, kowalem, owczarzem, 2 pasterzami, 12 warsztatami tkackim, 3 krawcami. W 1635 r. majątek w Wapnicy (razem z dochodami z jednej zagrody w Nosowie) sprzedany został Bogusławowi Fredrichowi von Damitz a w 1651 r. za sumę 18 tys. pomorskich florenów odsprzedany Davidowi von Braunschweig. W 1776 r. Braunschweig’owie tracą prawa do dóbr w Wapnicy i cała wieś przechodzi pod zarząd dóbr domenalnych w Szadzku. Według danych z 1868 r. we wsi obok majątku było: gospodarstwo dziedzicznego sołtysa, 24 pełnorolne gospodarstwa chłopskie, 1 połówkowe, 12 zagrodniczych oraz 57 chałupników. Łączny areał gruntów wiejskich wynosił 5552 mórg, w zabudowie było 57 budynków mieszkalnych, 3 przemysłowe i 184 gospodarcze. W 1892 r. majątek o pow. 846 ha (w tym 587 ha gruntów ornych) był dzierżawiony przez urzędnika królewskiego Kicckebusch’a. W 1925 r. łącznie grunty chłopskie i majątku domenalnego – 2402 ha, w zabudowie łącznie 152 budynki mieszkalne (219 rodzin).

Zabytki Wapnicy:

Kościół św. Jana Kantego w Wapnicy – rzymskokatolicki kościół parafialny w Wapnicy. Kościół – z 1492 r. pochodzi wzmianka o parafii w Wapnicy. Z 1840 r. informacja o ewangelickiej parafii w Wapnicy (z filią w Sicku). Wówczas uposażenie parafii składało się z czynszu z dzierżawy ponad 122 mórg. Świątynię wniesiono w XIII w. z granitowej kostki, wieżę dostawiono później w XIV w. (również kamienna). W XVII – XVIII w. wieża otrzymała barokowy hełm. Po 1945 r. kościół stał opuszczony. Odbudowany w 1981 r. Wieża została zakończona dachem namiotowym.

Szkoła – wzmiankowana w 1840 r. Utrzymywana z dochodów z ponad 6 mórg gruntów, z kasy parafialnej i świadczeń w naturze. Nauczaniem zajmował się zakrystian i organista. Dawny budynek szkoły nie istnieje.

Karczma– wzmiankowana w 1786 r. Obecnie lokalizacja nie znana.

Zamek – rodu Guntersberg postawiony w k. XIII w. na wyspie na jeziorze, zniszczony został w 1338 r. przez Brandenburczyków. Odbudowany niedługo po zniszczeniu. Składał się z zamku otoczonego wałem i fosą oraz podzamcza. W 1478 r. zamek zdobyty został przez Brandenburczyków. W następnych wiekach popadł w ruinę, zniszczony został w czasie wojny 40 – letniej. Stan zachowania: ze średniowiecznego zamku pozostały ślady kamiennych murów na cyplu na jeziorze.

Folwark – data założenia nieznana. W 1635 r. istniał prawdopodobnie folwark w majątku należącym do rodziny von Damitz a w latach 1651 – 1776 do rodziny von Braunschweig. Od 1766 r. przechodzi pod zarząd dóbr domenalnych. W 1892 r. majątek domenalny o pow. 846 ha (w tym 587 ha gruntów ornych) był dzierżawiony przez urzędnika królewskiego Kieckebusch’a. W 1925 r. – dzierżawiony przez rodzinę Cameron (566 ha).

Cegielnia – położona była nad brzegiem jeziora płd. od zabudowań wsi. Obecne miejsce posadowienia cegielni w terenie jest nieczytelne.

Młyn – (Ravensteiner Muhle) założony na płd. – ach. Od Wapnicy, nad ciekiem wodnym (dopływem rz. Iny). Data założenia młyna nie znana (w rejestrach z 1628 r. jeszcze nie wzmiankowany). W 1866 r. młynarzem był Ernst Luck. Obecnie nie istnieje.

Gorzelnia – w folwarku odnotowana w 1892 r. Obecnie nie istnieje.

Wiatrak – odnotowany w 1866 r. założony na zachód od zabudowań wsi. Obecnie nie istnieje.